Koncert "PER PIANOFORTE" to próba wskrzeszenia popularnych w ubiegłym wieku
koncertów z udziałem kilku lub kilkunastu pianistów grających równocześnie na wielu fortepianach,
a także przypomnienie oryginalnych kompozycji napisanych wprawdzie na jeden fortepian, ale wymagających
większej ilości wykonawców.
Uwertura Rossiniego "Semiramida" została, na przykład przełożona przez Czernego
w 1830 r. na 8 fortepianów i 32 ręce. Gottschalk, uczeń Berlioza, podjął się w 1863 r. wielofortepianowej
transkrypcji innej uwertury Rossiniego - "Wilhelm Tell".
W.F.E. Bach komponując "Dreiblatt" na fortepian solo przewidział do jego
wykonania aż trzech pianistów określając dokładnie... płeć wykonawców. Jak głosi dedykacjaa, utwór
przeznaczony został dla "gentelmana" i dwóch "mademoiselles".
Rachmaninow, komponując swój "Romance" na fortepian solo w 1890 r. przewidział
do jego wykonania również trzech pianistów. Może dlatego, kilka lat później, przekomponował go na
fortepian i orkiesttrę, i zmieniając tonację z a-moll na c-moll wstawił jako część środkową do swojego
II-go koncertu fortepianowego.
Z inicjatywy Fundacji Sztuki Dziecka prof. Juliusz Borzym opracował "Mazura"
ze "Straszego Dworu" St. Moniuszki na 10 fortepianów.
Znany i popularny na obu półkulach "Marsz Uroczysty" Sousa skomponował na
orkiestrę dętą. Marsz ten opracowano na 10 fortepianów i wykonano w tej wersji w Cornegie Hall, w
Nowym Jorku w 1953 r. z okazji 100-lecia firmy fortepianowej "Steinway and Sons". W koncercie tym brał
udział prof. Eugene List, znany w Polsce jako juror konkursów chopinowskich, gorący orędownik
i organizator koncertów "monstre".
Na jego to prośbę kompozytor związany z Eastman School of Music
p. Richard Blackford przygotował w 1984 r. partyturę "Cwałowania Walkirii" Wagnera na 8 fortepianów
i perkusję. Koncert odbył się rok później z okazji jubileuszu Eastman School, a niżej podpisany
miał okazję wziąć w nim udział.
Moja kompozycja "Music for Two" także powstała z inspiracji prof. E.Lista
i często była wykonywana na tzw. koncertach "monstre".
Wszystkie materiały nutowe utworów koncertu "PER PIANOFORTE" otrzymaliśmy
z fundacji im. Lista za pośrednictwem byÉych uczniów profesora - Nancy Bachus z Cleveland State
University i Cary Levisa z Georgia University z Atlanty oraz z prywatnych zbiorów red. Jana Webera.
